Dutch Memories 3

Hoofdstuk 2: Proloog, deel 2.


Zoals je je wellicht zult herinneren, of misschien ook wel niet, de vertellingen van het Proloog Tijdperk zijn verhalen waarvan men vaak niet wil dat die verteld worden. Nu zullen we zien waarom dat zo is.

Ik heb verteld over de tijd dat alles eenvoudig was, toen de DRC zijn restauraties uitvoerde volgens een tijdschema en nieuwe gebieden alleen vrijgaf die geacht werden veilig te zijn. Echter, zodra de spellenfabrikant UbiSoft zijn fondsen aan het geheel toevoegde, begonnen de zaken instabiel te worden.

Onderzoekers die daartoe niet gerechtigd waren, begonnen af te dalen. Daarbij hadden ze het gevoel dat ze door iets werden geroepen, wat ze niet begrepen. De dingen hier in de Grot begonnen te veranderen.

In de loop van december 2003, was een staflid van de meest vooraanstaande groep van restaurateurs van de DRC, Phil ‘Phend’ Henderson, als het ware een ‘schavuit’ geworden. Toentertijd zouden velen hem gewoonweg een hippie hebben genoemd of beweren dat hij een ‘paddo’ teveel zou hebben gegeten in Teledahn. Maar terugkijkend lijkt het er meer op dat hij iets op het spoor was. Iets wat we ook nu nog niet echt begrijpen.

(Bahro schakelsteen nabij de dokken in Ae’gura. Foto beschikbaar gesteld door Ainia.)

Omstreeks deze tijd varieerden de gesprekken in de Grot van geheimzinnige Bahro stenen die leidden naar verlaten dokken met daarop Relto pagina’s, tot de ‘tijdelijke’ brug die was aangelegd om de breuk in de stad te overspannen.

Bekijk die nu eens. Een eenvoudige, kleine touwbrug. Destijds in 2003 noemde de DRC deze ‘tijdelijk’. Negen jaar later is hij er gewoon nog.

(Touwbrug in Ae’gura. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Om een sprong te maken in ons verhaal, Phil Henderson was teruggekeerd. Hij verscheen in een Buurt. Sharper was daar ook, die de indruk wekte dat Phil naar hem op zoek was geweest.

Er werd gevraagd waar Phil geweest was.

“Ik heb onderzoekingen gedaan,” zei hij. “Zo veel…”

“Wat zo veel?” Vroeg iemand.

“Gebieden in de stad,” zo reageerde Phil. “Zo veel mensen… zo veel gedachten… zo veel reizen.”

Velen vroegen Phil naar Yeesha.

Phil vroeg aan de aanwezige onderzoekers: “Hebben jullie haar gezien?”

“Ja,” zeiden ze.

Vrij vlot echter vroeg Sharper aan Phil of hij met de DRC had gesproken over Yeesha. Phil’s reactie daarop?

“Ik hou van jullie allemaal.”

Toen ging hij verder met het vinden van meer ‘Gebieden’. Aangenomen werd dat hij sprak over Buurten, dus het antwoord was: “Er zijn er méér dan vijftig.”

Phil vroeg waar hij eerst naartoe zou gaan en er werden hem enkele suggesties gedaan.

(Phil in een Buurt. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Nu is het tijd om iets op te merken. Terwijl ik dit schrijf, heb ik erg veel moeite om Phil’s verwardheid te doorgronden. Ik bedoel maar, zelfs Sharper was geïrriteerd. “Kan je de raadsels niet weglaten?”

Maar raadsels waren alles wat we zouden krijgen.

Al snel kuierde Phil naar de lichttuin, naar het eiland waar meestal een Relto pagina huist.

“Wacht,” zei Phil. “Willen jullie wachten?”

Dus ze wachtten.

Phil vroeg: “Zie je die rots?”

“Het is een rots,” antwoordde Onderzoeker Brian Fioca.

Het is méér dan dat,” zei Phil.

(Phil bij de rots. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Een onderzoeker, Snatcher genaamd, gaf toen als commentaar dat het eiland wel een beetje op Myst of Relto leek.

“Alsjeblieft,” spotte Sharper. “Het is een rots.”

“Ik ben geweest waar jij bent geweest,” zei Phil. “Als je haar gezien hebt.”

Hij zei dat hij de kringloop had voltooid en vroeg of anderen dat ook hadden gedaan. Het antwoord was “ja,” dus Phil wendde zich tot Sharper.

“Heb jij dat ook gedaan, Douglas?”

“Heb ik wát gedaan?” Vroeg Sharper. “De magische reis voltooid?”

“Ja.”

“Nee.”

“Je moet,” zei Phil. “Om de kringloop te voltooien. Begrijp je?”

Sharper liet zich vermurwen en stemde in dat Phil hem zou laten zien hoe dat in zijn werk ging.

Dus bleven ze wachten. Sharper gaf nog een laatste steek onder water: “Is die magische reis grappiger dan wat we nu aan het doen zijn?”

Phil zei dat dit zo was. Hij zei dat het je iets zou geven, dat het je zou toestaan dingen te voelen. Zaken als het eiland waar de Relto pagina het eerst verscheen.

“Houdt de steen in de gaten,” zei hij. “En wacht af.”

Een ogenblikje later kwam de pagina die de DRC had verwijderd, vanzelf terug.

(Phil in de lichttuin van een Buurt. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Vanaf dat moment ging deze groep bezoekers van Buurt naar Buurt en bezocht Relto’s.

Een paar dagen later zette Phil zijn escapades voort. Hij beweerde dat we allemaal met een reis bezig waren en dat waar we zouden eindigen, een onderdeel was van deze reis. Maar bovenal leek het er op dat op dit moment al dat gereis van die mensen scheuren, scheidingen en kliekvorming veroorzaakten.

Sharper zelf begon in toenemende mate anti-DRC te worden. Michael Engberg was over dit alles hoopvoller gestemd, hoewel het hem verontrustte om te zien hoe er partij werd gekozen en genomen.

Een onderzoeker, Tweek, zei over dit gebeuren: “dat kiezen voor deze of gene partij irriteert mij… mensen worden achterbaks en proberen anderen in moeilijkheden te brengen… ze zijn brutaal en ongeduldig.”

Engberg reageerde hierop: “Zoals ik al eerder heb gezegd, hier beneden zijn we allemaal één familie en zelfs in families heb je personen die het niet met je eens zijn.”

“Denk maar niet dat veel mensen zich realiseren dat we gezamenlijk moeten optrekken om deze restauraties te laten slagen,” zei Tweek.

“Precies, ik denk dat als we het eens zijn dat we van mening kunnen verschillen, het leven een stuk gemakkelijker wordt,” zei Engberg. “Ik weet dat men het niet altijd eens zal zijn met de DRC, maar als je ons beter leert kennen en ons beter leert begrijpen, dan denk ik dat je dan zult inzien dat we niet al te beroerd zijn.”

Natuurlijk gingen de zaken niet op die manier. Misschien had Phil dan niet gedaan wat hij nu spoedig zou doen… Wellicht was Phil dan niet zo moeilijk benaderbaar en mysterieus geweest… Misschien, of zelfs juist daarom, als de DRC niet zo had gereageerd als ze nu hadden gedaan… zouden de zaken anders zijn gelopen.

Phil en Sharper vertrokken spoedig om hun reis te volgen en ieder gewetensbezwaar die de DRC jegens hen koesterde, moest wachten tot hun terugkeer.

Dagen later bezigde Marie Sutherland dit zeer grappige commentaar: “Hier beneden geloven we niet in OSHA*. We gebruiken alleen pylonen.”

*: OSHA: ‘Occupational Savety and Health Administration’; organisatie ten behoeve van veiligheid en gezondheid op het werk.

Je denkt wellicht dat dit een punt zou worden, maar bekijk het eens op deze manier. De DRC was D’ni aan het restaureren. Wat denk je wat er zou gebeuren als de regeringen in de wereld het op deze plek voor het zeggen zouden krijgen? We zouden zeker niet meer in staat worden gesteld de Grot te bezoeken. Feitelijk zou iedereen die hier beneden gesnapt zou worden, worden gearresteerd vanwege verraad, of iets dergelijks. Zonder de OSHA hier, voelden we ons meer bevrijd dan als we bovengronds waren.

Marie stipte kort de financiering aan terwijl het gesprek voortkabbelde en ze merkte op dat ze werkte aan de Grote Nul en Gahreesen, maar de belangrijkste kwestie die men uit het oog leek te verliezen was dit: “Het is een behoorlijk dure operatie.”

Phil en Sharper keerden terug en Sharper, geloof het of niet, leek geheel te voldoen aan de definitie van ‘een man die veranderd is.’ Hij had een Reltoboek in bezit en droeg het Yeesha reisshirt.

(Sharper’s terugkeer van de Reis van Yeesha. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

“Er zit zoveel meer in schakelen dan ik ooit had gedacht,” zei Sharper. “Ze heeft kracht.”

Een onderzoeker, genaamd Dusante, vroeg: “Je bedoelt de schakelstenen?”

“Alles tezamen,” zo antwoordde Sharper. “Het boek. Het tijdperk. De Stenen. De doeken.” Hij vatte het samen met het volgende: “De Schakelboeken van de DRC zijn slechts kinderspel.” Na deze gebeurtenis begon Sharper de mensen aan te moedigen ook het Yeesha shirt te dragen.

Dagen gingen voorbij. De zaken escaleerden. Uiteindelijk deed iets de balans doorslaan.

Phil was in de Hal van de Gilden omhoog geklommen, tot precies boven de tombe van de Grote Koning. Men adviseerde hem om vanaf daar weer omlaag te klimmen. Hij luisterde niet naar ons.

Misschien… als hij daar maar was gebleven…?

Zodra Dr. Watson arriveerde, gingen hij en Phil in gesprek, Watson nabij de brug en Phil op de Hal. Iedereen in de stad kon meeluisteren.

Bijtijds genoeg, arriveerde ook Sharper. Hij had een slecht gevoel omtrent Watson’s aanwezigheid. De zaken liepen uit de hand. Victor Laxman verscheen ook ten tonele.

Uiteindelijk eindigde het ermee dat Sharper vanaf de brug ‘Relto schakelde’. Laxman stal Phil’s Reltoboek en dwong Phil daar doorheen te gaan, waarna hij en Watson hem volgden.

Phil was ontvoerd.

Uiteraard beweerde Watson dat ze alleen maar met Phil wilde praten en dat hij het goed maakte, maar dat nam zelfs niet íets van de spanning weg.

Vrij snel daarna ging Sharper als een dolle tekeer. Hij en enkele andere onderzoekers braken de hindernissen af die waren opgeworpen voor de Kahlo Pub. Even later nodigde Sharper onderzoekers uit naar zijn eigen Buurt te komen, alwaar hij de deur van de Ei Kamer had opengebroken. Hij wilde voor eens en altijd bewijzen dat die Kamer veilig was. De Kamer was betrouwbaar voor wat betreft het gebruik om KI gesprekken te blokkeren en was zodoende onmisbaar. Het was namelijk de enige plek alwaar KI gesprekken konden worden gehouden, zonder dat men bang hoefde te zijn om te worden afgeluisterd.

(Sharper verbreekt de verzegeling van de Ei Kamer. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Je moet namelijk begrijpen dat in die tijd de Ei Kamers waren verzegeld. Niemand werd geacht daar naar binnen te gaan.

Natuurlijk was de timing van deze gebeurtenis perfect.

Toen de DRC zwichtte en een onderzoeker die Tink heette toestemming gaf om Phil te bezoeken in Kirel, hielden ze Phil daar in de Ei Kamer vast. Destijds was Kirel het privé Tijdperk van de DRC. Tink werd in staat gesteld daar een gesprek met Phil te houden, dat niet werd afgeluisterd. Tink bracht het verslag van het gesprek naar buiten om zo aan te tonen dat Phil nog steeds in orde was.

(De Ei Kamer in Kirel. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Al met al begonnen de zaken hierdoor wat eenvoudiger te worden voor de onderzoekers, maar niet voor Sharper. Een paar dagen nadat hij de Ei Kamer openbaar had gemaakt, verscheen hij in de Uru Obsessie Buurt om de daar aanwezige onderzoekers te vertellen dat de DRC hem de Grote Boom Pub en zijn Buurt had afgenomen. Hij zei zelfs dat zijn KI was ‘beschadigd’, zodat hij zelfs niet meer een nieuwe Buurt kon aanmaken.

Sharper probeerde bijval te zoeken om zijn pub terug te krijgen, maar helaas, de zaken zouden spoedig van kwaad tot erger vervallen.

Op 26 december 2003 was Phil, die was vrijgelaten door de DRC, opnieuw op de Hal van de Gilden te vinden. Echter, de DRC was er klaar mee. Ze waren in de stad en smeekten hem om naar beneden te komen.

Hij luisterde niet. Dit was waar zijn reis hem naartoe leidde.

De onderzoekers begrepen niet wat er aan de hand was. De DRC wist dat wel en zelfs Phil wist dat het gebouw waar hij nu op stond, niet veilig was, maar erg onstabiel.

Maar je kon hem langs de rand van het gebouw omhoog zien klimmen… Iedereen bleef maar zeggen dat ze ook daar naartoe moesten gaan, al zeggende: “Laat ons helpen!”

De DRC kon niets doen. De plek was te instabiel. Zelfs de Nexus Schakel werkte daar niet.

“Er is geen veilige route om daar boven te geraken,” zei Laxman bij meerdere gelegenheden.

“Het is een onderdeel van iets,” zei Phil. “Een deel van mijn reis – en een onderdeel om meer te weten te komen.”

Het doet mij pijn om zelfs maar mijn eigen aantekeningen te lezen.

Er klonk gerommel en een geluid. Toen verscheen er rook.

Phil’s KI ging uit de lucht.

Het laatste wat we konden zien op de Tijdperk Spelerslijst was alleen maar een snoer van twee tekens: “????????……..”

(De Hal van de Gilden stort deels in. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

De DRC kwam onmiddellijk in actie, maar Phil was verdwenen. Het enige voorwerp dat de DRC ooit had gevonden was zijn KI, verpletterd tussen het puin. Iedereen nam aan dat hij dood was en dat was volkomen logisch. Het was immers zo dat het hele bouwsel was ingestort.

De maanden verstreken in stilte. Niemand hoorde iets van de DRC. Dr. Watson leek te zijn opgelost en de geldstroom was opgedroogd.

Uiteindelijk op 4 februari 2004, maanden na de instorting, kwam er een mededeling van Dr. Kodama.

Sommigen van ons stonden achter het besluit; Sharper was één van hen. Sommigen van ons wisten niet eens dat de restauratie was geannuleerd.

Meer maanden verstreken. De Grote Nul werd vele malen opgestart, maar het was niet genoeg. Sommigen van ons vonden hun weg naar de Grote Boom Pub, die nu zo anders is geworden en nu ‘Waarnemers Pub’ heet.

Puzzels werden opgelost. Reizen werden volbracht. Eén in het bijzonder, toen die opnieuw aan Cyan werd verteld, gaf dat hen inspiratie voor hun laatste spel: ‘Myst V: Het einde van de Tijdperken.’

We wachtten en we verzamelden ons. En op zekere dag… was daar een vonk.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s