Dutch Memories 5

Hoofdstuk 4: Littekens.


De spanning was te snijden in de Grot, tegen de tijd dat de week aanbrak die bekend staat als de ‘Littekens Week’. De DRC had alles van Ae’gura en de Buurten opengesteld en Eder Delin, Eder Tsogal en de vier capsules van Reziksehv voor de onderzoekers laten verschijnen. Kort geleden waren we allemaal gewaarschuwd dat een gevaarlijk en gewelddadig roofdier het wild in Negilahn najoeg, maar we wisten niet wat voor soort schepsel het was en zelfs niet hoe het er uit zag.

Ondanks de lessen van Yeesha in Delin en Tsogal, waren we niet verenigd. We waren aanhoudend aan het redetwisten, vooral over de Bahro.

En we misten de leiderschap van Watson en Yeesha, die beiden verdwenen leken te zijn.

Destijds wisten we niet hoe belangrijk ‘Littekens Week’ zou worden. Ik neem aan dat niemand van te voren kan weten hoe belangrijk een gebeurtenis zal zijn, voordat hij plaats vindt.

Die week staat bekend als ‘Litteken Week’, vanwege zijn fysische en emotionele littekens die haar karakteriseerde.

Het eerste litteken was een fysische.

Het eerste litteken… was een scheur.

(Victor Laxman bezoekt een Buurt. Foto beschikbaar gesteld door Deg).

De week begon gewoontjes. Eén van de vier overgebleven DRC leden, Victor Laxman, maakte zijn rondjes van Buurt naar Buurt. Hij sprak met onderzoekers over het volgende Tijdperk dat de DRC van plan was beschikbaar te maken en waarvan hij zei dat deze bijna gereed was.

Plotseling, terwijl hij sprak met de onderzoekers, ontving hij een boodschap op zijn KI. Nadat hij die had gelezen, verexcuseerde hij zichzelf, al zeggende dat er enige seismische activiteit in Ae’gura was geweest, die hij nodig moest checken.

We dachten niet dat het iets belangrijks kon zijn. Het was immers zo dat de Grote Schreeuw een paar maanden daarvoor, alles instabiel had gemaakt.

We lieten Laxman rusten en besteden onze tijd met het speculeren over Nick White, die juist toen door de DRC was ontslagen. Ik zal niet teveel in detail treden over de reden waarom hij de laan was uitgestuurd, anders dan om te zeggen dat… nou, dat Nick min of meer een rokkenjager was. En dan bedoel ik ‘rokken’ in het meervoud.

Hoe dan ook, hij was nog steeds hier, maar nu als één van ons en niet meer als een werknemer van de DRC. En we maakten ons allemaal zorgen om hem, toen hij ons vertelde dat hij en Sharper van plan waren wederom een expeditie naar Negilahn op te zetten.

Sharper, zo zei Nick, had het plan opgevat het roofdier te bejagen.

Later die dag werd er een KI-mail naar ons allen gezonden om ons te informeren over die ‘seismische activiteit’. Laxman gaf aan dat dit had geresulteerd in een grote scheur, die was verschenen in de Kahlo Pub van Ae’gura. Zoals je je wel kunt voorstellen, trok dit meteen onderzoekers naar dat deel van de Grot. Onderzoekers rapporteerden dat de Bahro in Ae’gura luider en vaker schreeuwden dan eerder, maar dat weerhield de mensen er niet van dit te controleren.

(De verschijning van de scheur in de Kahlo Pub. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

De volgende dag dromden de onderzoekers nog steeds samen rondom de scheur, toen Wheely Engberg, samen met een vriendin, in Ae’gura opdook. Rosette, Wheely’s vriendin, bracht voor het eerst een bezoek aan D’ni en Wheely wilde haar wegwijs maken. Ze hadden al enkele Buurten bezocht, daarbij Markeringen verzamelend.

De tweede scheur was een valse, een verzonnen scheur om de anderen van de echte bedreiging af te leiden.

Wheely bemerkte de scheur op en wilde die plek onderzoeken, maar de onderzoekers verhinderden dat. Haar vader had kort tevoren de mensen verzocht om uit deze buurt weg te blijven. Hoewel de onderzoekers ongevoelig waren voor dit verzoek aan henzelf gericht, wilde niemand dat Engberg’s dochter hier in gevaar werd gebracht.

(Wheely en Rosette onderzoeken de Grot. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Ongelukkig genoeg, was Wheely nieuwsgieriger dan goed voor haar was. Zij en Rosette maakten via de KI bekend dat ze een tweede scheur hadden gevonden in de bibliotheek. Terwijl onderzoekers zich naar die locatie spoedden, was daar niet alleen géén scheur, maar waren ook Wheely en Rosette verdwenen. Zelfs hun KI’s waren uit de lucht gegaan.

En hoewel sommigen dit vooral als een poets van teenagers zagen, waren anderen meer bezorgd over deze plotselinge verdwijningen.

Zoals later zou blijken, had Wheely die dag wellicht de levens gered van meerderen van ons.

Terwijl Laxman ons opnieuw in een Buurt een bezoek bracht, waren onderzoekers minder geïnteresseerd in zijn aankondiging van de activering van de KI-licht machine, dan in waar Wheely en Rosette waren gebleven.

Een goede vriend van mij en ik waren de eersten die het gesprek op dat punt brachten en vroegen Laxman of hij wist wat er met Wheely was gebeurd. Laxman wimpelde het af en zei dat hij er zeker van was dat ze in orde was – hoewel we haar kenden en wisten dat dit niet typisch iets was wat in haar aard lag. Zoals zou blijken, hadden wij het bij het rechte eind.

Ik drong er bij Laxman op aan om deze kwestie tenminste bij Engberg aan te kaarten en kort daarna zag men hen beiden Ae’gura binnen schakelen. Ze spoeden zich onmiddellijk kriskras door de stad, daarbij Wheely’s naam roepend. Onderzoekers realiseerden zich dat er iets mis was en hielpen mee met zoeken.

Dit was één van de meest krankzinnige dagen uit mijn hele leven. We werden allemaal een beetje hysterisch.

Ik herinner mij dat ik schreeuwde richting Laxman dat hij de barricaden in delen van de bibliotheek moest weghalen, met het idee dat Wheely daar misschien naar beneden was gegaan, alvorens te verdwijnen. Als ik daar nu naar terugkijk, was ik onredelijk geworden, maar dat waren we toen allemaal.

Jullie moeten namelijk weten dat wij destijds niet de enigen waren in de stad.

Terwijl we zochten, zagen we namelijk diverse Bahro – we zagen ze niet alleen, maar hoorden ze ook – staand op de toppen van de daken, schreeuwend, weg- en weer terug schakelend. Het was nogal beangstigend.

(De activiteit van de Bahro in de Grot neemt toe. Foto beschikbaar gesteld door Jamey).

Uiteindelijk werden we gelast om Ae’gura te verlaten en sommigen van ons moesten daar zelfs met harde hand toe worden gedwongen.

Enige tijd later werd bekend gemaakt dat Laxman er in was geslaagd om het signaal van Wheely’s KI te lokaliseren en had haar KI op afstand bestuurbaar gezet. Het signaal kwam vanuit de diepte in de scheur van de Kahlo Pub.

We wisten allemaal dat Wheely daar ergens onder de Pub was, maar de DRC had hindernissen opgeworpen om ons daar weg te houden.
Op dag ‘drie’ slaagde Wheely er eindelijk in om via haar KI in contact te komen met de DRC. Toen kwam pas uit dat zij en Rosette de scheur in de bibliotheek hadden verzonnen om zo te bewerkstelligen dat de onderzoekers de Pub zouden verlaten en zij daarna zouden kunnen komen om de scheur te bekijken.

Zij en Rosette waren naar de Pub gegaan terwijl de onderzoekers waren afgeleid. Precies op dat moment, alsof het een vloek was die Yahvo had uitgesproken, had zich een instorting voorgedaan. Wheely en Rosette waren in de ruimtes gevallen die zich onder de Pub bevonden.

(De instorting in de Kahlo Pub. Foto beschikbaar gesteld door Whilyam).

Via de KI vertelde Wheely ons dat Rosette dood was en dat ze zelf gewond was geraakt. Nog erger was dat het erop leek dat haar Reltoboek onklaar was geraakt. Ze zat opgesloten, alleen met een lichaam, vermoeid, gewond en bang.

Gelukkig had de DRC haar positie al precies kunnen bepalen en ze waren druk bezig zich door het puin heen te werken om haar daar uit te krijgen.

De tedere aanmoedigingen van een vader jegens zijn dochter zal ik nooit vergeten, zolang ik leef.

Gedurende die dag raakte Wheely verschillende keren bewusteloos en kwam weer bij kennis. Eerst probeerde ze ons nog iets te vertellen van de ruimte waarin ze terecht was gekomen – er waren vreemde symbolen, die sprekend leken op Bahro hiërogliefen. Maar belangrijker was dat Wheely bekend maakte dat ze zich er plots van bewust werd niet alleen te zijn. Er was een Bahro in de kamer verschenen, die haar bekeek.

Nog nooit was er iemand zo dichtbij een Bahro geweest, maar uiteindelijk geloofden de meesten van ons dat het schepsel geen enkele reden had haar kwaad te doen. Zelfs Wheely’s vader zei dat hij er van overtuigd was dat de Bahro alleen maar wilde helpen.

En in eerste instantie leek dat ook zo te zijn.

Wheely werd verschrikkelijk dorstig, maar werd wakker, waarbij haar dorst als bij toverslag verdwenen was. Gedurende die tijd gaf haar KI aan als was ze in diverse andere Tijdperken geweest. We namen allemaal aan dat de Bahro haar aan het helpen was – maar indien dit zo was, waarom bracht hij haar dan terug naar die ruimte?

Omstreeks dit tijdstip was Nick White teruggekeerd van zijn trip met Sharper. Ze hadden het roofdier niet gevangen, maar Nick had het nieuws van Wheely gehoord en was teruggekomen om te helpen.

Sharper, zo vertelde hij, zat nog steeds verstopt in een verscholen jachthut in Negilahn, wachtend tot het roofdier in het aas zou bijten wat hij had uitgezet. En toen het dier dat deed, ging Sharper in de achtervolging. Vanaf dat punt zou hij radiostilte in acht nemen.
Ondertussen was de DRC er in geslaagd om zich door de bodem heen te graven tot de vloer van een gebouw, maar ze hadden nog steeds één verdieping te gaan. Er was iets vreemds aan dat gebouw – iets dat nooit verklaard is.

Volgens Nick White hadden hij en Sharper een vreemd symbool buiten de Capsule in Negilahn gezien – een symbool van een geknikte lijn met cirkels aan iedere kant. Dat zelfde symbool, althans volgens Nick, was aanwezig in het gebouw dat de DRC nu had bereikt.

(Bahro symbool dat te zien is in Negilahn en de verdiepingen onder de Kahlo Pub. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Terwijl de dag voortschreed, bleef de DRC graven en de onderzoekers spraken elkaar moed in. Kriskras door Ae’gura en in de Buurten stuurden de onderzoekers elkaar berichten van hoop en nadat Wheely’s dorst was gelest, waren we allemaal dankbaar dat ze tenminste een Bahro had gehad die haar gezelschap hield.

Terwijl de DRC nog maar een paar minuten van haar verwijderd was, meldde Wheely dat de Bahro die bij haar was, opgewonden werd. Ze zei dat hij zich probeerde te verschuilen achter de vloeren en de plafonds, daarbij boze geluiden makend.

Wheely zei dat ze bang werd en dat de Bahro het woord ‘Noloben’ bleef herhalen. Noloben, dat – als we Cyan mochten geloven – het Tijdperk was waar vele Bahro werden gemarteld door een verdorven D’ni man.

Toen schreeuwde Wheely en werd het stil.

De DRC bereikte haar – wat er van haar was overgebleven. De Bahro was weg. De symbolen waren weg.

Alleen Wheely’s lichaam was daar nog.

Afgaande van verslagen van Sutherland en Sharper, was het gemangeld, gefileerd en in stukken gescheurd. En ongelukkig genoeg, Michael Engberg zélf was een van eersten die dit aanschouwde.

Je moet begrijpen dat we erg dom waren geweest in hoe we de Bahro hadden bezien. Vrijwel iedereen was verdeeld in twee kampen – één die geloofde dat de Bahro haar had vermoord en een andere die geloofde dat hij onschuldig was en alleen maar had geprobeerd te helpen.

Ik denk niet dat ook maar tot iemand het feit doordrong dat er wellicht méér dan een Bahro in die ruimte met haar samen was, op verschillende tijdstippen.

Het derde litteken was een emotionele – het litteken dat we allemaal voelden jegens Wheely en Michael, na haar dood.

De volgende dag waren onderzoekers in de hele grot in het zwart gekleed en rouwden. En hoewel het een zee van treurnis was, was het ook een zee van verbintenis.
Er was nog steeds veel discussie. De vraag die door de hoofden van de meeste mensen spookten was: “Had de Bahro Wheely gedood?” En de tweede was: “Zo ja, waarom dan?”

We kregen onze antwoorden zodra Sharper terugkeerde.

(Bahro slachtten een Urwin af in Negilahn. Foto’s beschikbaar gesteld door Whilyam en Tweek).

Ons verdriet jegens Wheely had onze zorgen jegens Sharper goeddeels uit onze gedachten verdreven, maar we waren opgelucht om hem veilig en wel thuis te zien komen. Echter, hij bracht slechte berichten met zich mee.

Sharper had het Negilahn roofdier gevolgd, alleen om te ontdekken dat het een val voor hém had gelegd. Die predator, zo vertelde hij – dat onverschrokken, gewelddadige, duivelse schepsel – was een Bahro. En niet simpelweg één Bahro, maar velen.

Sharper sprak van een waar legioen van die schepsels, die naar hem staarden met duivelse ogen en die zich klaarmaakten hem te vernietigen. Maar voordat ze dat konden doen, werd hij gered – door een ándere Bahro.

En op dat moment begreep hij wat maar een enkeling van ons had vermoed – de Bahro waren in oorlog met elkaar. Een burgeroorlog. Het leek erop dat na hun vrijheid uit de slavernij, ze in tenminste twee partijen waren gespitst en dat één van deze groepen verdorven was.

Zonder twijfel was de Bahro die Wheely had vermoord, er één uit deze tweede groep. Was het dezelfde Bahro die eerst haar dorst had gelest en haar had geholpen?

De meeste mensen dachten dat de Bahro slechts met Wheely had gespeeld, haar in leven houdend om haar te kunnen observeren, net zoals Esher had gedaan met de Bahro in Noloben.

Maar ik hield zelf het geloof staande dat er twéé Bahro in die ruimte aanwezig waren geweest – de één die haar had geholpen en de andere die later was verschenen en haar had gedood. Ik vrees dat dit nu allemaal academisch is.

Michael Engberg verbleef het grootste deel van die dag in de Kahlo Pub. De DRC heropende de Pub en vroeg of wij het nodige respect zouden tonen jegens zijn rouwproces, dat, zo bleek, bestond uit het zitten en staren met een strak gezicht naar de plek waar Wheely was begraven.

(Rouwen jegens Wheely en Rosette. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Maar later die avond, kwam hij uiteindelijk in beweging. Hij begon van Buurt naar Buurt te zwerven, in zichzelf mompelend, onderwijl onderzoekers negerend.

Toen schreeuwde Engberg het plotseling uit: “Dr. Watson!” en onmiddellijk schakelde hij naar de Nexus.
Even daarna werd zijn KI in de Afdaling opgemerkt – de laatst bekende plek waar Dr. Watson was geweest. Toen werd het donker.

Sutherland en Kodama, beide namens de DRC, gingen later naar hem op zoek en kwam er spoedig achter dat hij was verdwenen, wellicht voorgoed. En we konden het hem niet écht kwalijk nemen.

Niet wetende wat verder te doen, ging de DRC door met de geplande uitgifte van hun volgende Tijdperk, Minkata, wat ‘Zwaar Gegroefd’ betekent.

En dit was het vierde litteken, de fysische pokdaligheid van een Tijdperk dat ‘Gegroefd’ betekent in D’ni.

Met een zwaar gemoed schakelden we naar Minkata en ontdekten daar iets wat onze nieuwsgierigheid prikkelde.

Op de steen in het hart van de Minkata woestijn staat een symbool – een teken waar we over hadden gehoord, maar dat we nooit hadden gezien. Het symbool van nabij in Negilahn en uit Wheely’s dodenkamer – het symbool van een gekartelde lijn met aan beide kanten cirkels.

(Minkata is vrijgegeven. Foto’s beschikbaar gesteld door Ainia).

En dat was uiteindelijk wat de onderzoekers wist samen te binden. Niet de Team Tijdperken, maar de dood van een teenager meisje.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s