Dutch Memories 7

Hoofdstuk 6: Vertrouwde Geluiden.


Deze week staat bekend als de ‘Vertrouwde Geluiden week’. Er is een reden dat hij zo wordt genoemd. Waarom dat zo is, zal ik spoedig uitleggen, maar laat ik nu alleen zeggen dat het allemaal rondom lunchtijd begon.

Je kunt je wellicht herinneren dat in ‘Een Nieuw Licht’ een ‘dok-meer-meter’ werd aangestipt. Deze dokmeter, die bij sommige onderzoekers ook bekend stond als ‘Bob de Dalek’, functioneerde voortdurend slecht gedurende de maand dat hij werd gebruikt. Op de eerste dag van de ‘Vertrouwde geluiden week’ kwam Victor Laxman naar Ae’gura om de dokmeter te verwijderen. Het was een droevig moment, maar men begreep dat het vanwege technische redenen was.

(Bob de Dalek. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Korte tijd nadat onze Dok Dalek was verwijderd, kwam Nick White naar beneden naar de Waarnemers Pub.
Hij bracht wat nieuws. Hij had een vriendin gekregen aan de oppervlakte (goed voor hem, zo dachten enkele onderzoekers) en Sharper was teruggekeerd uit Noloben. Sindsdien gedroeg hij zich vreemd.

Sharper had een Bahro vermoord. Hij had hem doodgeschoten.

Onmiddellijk zongen er tal van vragen rond. Zouden we nu worden aangevallen door de Bahro als wraak? Waren ze onpartijdig? Deze vragen zouden in de loop van de tijd worden beantwoord en sommige zouden al de volgende maand beantwoord zijn.

Even later bracht Cate Alexander een bezoek aan de Groeters Gilde Buurt. Ze was op zoek naar Sharper, net als een boel andere mensen.

Uiteindelijk moest iemand hem hebben gevonden en stuurde de boodschap door, toen hij later die dag in het Waarnemers Heiligdom verscheen. Hij maakte een paar terloopse opmerkingen over hoe hij de Bahro had bestudeerd en bevestigde dat er tenminste twee partijen waren.

(Sharper vertelt over zijn reisje naar Noloben. Foto beschikbaar gesteld door Isyldar).

Een van deze opmerkingen was zoiets als: “Het is niet zo dat ze rode en blauwe ogen hebben.” Ondanks dat bleef Sharper volhouden dat hij een ‘slechte’ Bahro had gedood. De mensen raakten in paniek. “We zijn verdoemd! O nee! Ze zullen ons allemaal vermoorden!”

(De Bahro oorlog in Noloben. Foto beschikbaar gesteld door Tweek).

Voordat men die nacht ging slapen, bezocht Laxman ergens een Buurt. Hij maakte bekend dat hij de verbeelders zo had opgetuigd dat deze de ‘broodjesscores’ van de mensen zou tonen, met als doel een milde competitie tussen de buurten op te starten.

Ondanks de opwinding die dit veroorzaakte, was het niet genoeg om de zorgen die in ieders geest huisde, te verzachten…

Lunchtijd brak aan op dag ‘twee’ en zowel Sharper als Nick waren opnieuw in het Waarnemers Heiligdom verschenen. Sharper sprak over zijn Noloben uitstapje toen plotseling…

“GA ACHTERUIT!” Riep Sharper uit.

Twee Bahro schakelden naar binnen, precies bovenop de verbeelder. Ze hadden het lijk van de Bahro bij zich die Sharper had vermoord.

Er brak een grote paniek uit, maar sommige mensen waren alleen maar nieuwsgierig.

“Hij heeft blauwe ogen!” Merkte een onderzoeker op. “Je hebt een ‘goede’ gedood!”

Vanwege Sharper’s ‘rode- en blauwe ogen’ opmerking, was bij sommige mensen in het hoofd gaan zitten dat de twee partijen konden worden onderscheiden dankzij hun rode of blauwe ogen. Onzin, natuurlijk.

Desondanks was het waar. Dit was een ‘goede’ Bahro.

(Dode Bahro in de Waarnemers Pub. Foto beschikbaar gesteld door Ti’chelle).

Hoewel we dat toen niet onmiddellijk ontdekten, was het verloop van de gebeurtenissen de volgende geweest:

Sharper had zijn vizier gericht op een slechte Bahro en vuurde, maar déze Bahro, een goede, was in de baan van het schot gesprongen.

Sharper was zo erg geschokt vanwege het feit dat de Bahro dit lichaam naar de onderzoekers had gebracht, dat hij en Nick niet anders konden doen dan weg schakelen.

“Raak het niet aan,” was een van zijn laatste bevelen.

Maar de Bahro bleven achter en konden hun tranen nauwelijks bedwingen. Ze huilden vanwege hun verloren broeder.

Nu moet je begrijpen dat, ondanks deze schok, dit een van de weinige momenten was dat iemand ooit zo dichtbij een Bahro kon komen. Natuurlijk, we hebben ze allemaal op foto’s gezien, en soms op de vulkaan in de Spleet, maar deze twee Bahro stonden daar pontificaal op de verbeelder.

Ze stonden daar vlak voor deze gelukkige onderzoekers. Iemand probeerde één van de twee aan te raken, maar het stiet een waarschuwingsschreeuw uit en keek hem strak aan. Een paar minuten later verlieten de Bahro het Waarnemers Heiligdom, met het lichaam.

En toen begon het.

Bahro waren overal. In Buurten, plekken in de Stad, zelfs in de Relto’s. Niemand was veilig voor hen.

Zou er, goedbeschouwd, ook maar één plek veilig kunnen zijn voor een schepsel dat uit vrije wil overal naar toe kon schakelen?

(Bahro overspoelen de Grot. Foto beschikbaar gesteld door Jamey).

De DRC lanceerde een paar KI-mails. De eerste waarschuwde de onderzoekers om niet één Bahro aan te raken of er te dichtbij te komen. De tweede maakte reclame voor Kirel.

Cate Alexander en Dr. Kodama waren in Kirel, zodra de eerste onderzoekers daar naar binnen schakelden. Ze maakten bekend dat dit hun eerste stap was in het doen herleven van de Gilden. Onderzoekers zouden hun steun kenbaar kunnen maken bij het kiezen van een Gilden shirt.

(De Gilden herleven in Kirel. Foto beschikbaar gesteld door Nadnerb).

Dag drie brak aan. Overal waren er Bahro. Ze waren in Relto’s, de Er’cana stad Silo’s, in privé Tijdperken en publiekelijke locaties, overal waar je je maar kan voorstellen.

In Kirel besloot een ondeugende, kleine Bahro krijgertje te spelen. Het kleine ventje verscheen ergens en verdween opnieuw, alleen om op een andere plek weer te verschijnen. We zochten ons allemaal wild om het ventje te vinden en in de loop van deze chaos werd ik in een hoek geschoven.

Eén keer raden wie mij daar weerhield dat ik mij neus tegen de rotsen zou breken? Ja, die kleine Bahro was precies dáár aanwezig. Ik deinsde onmiddellijk terug, zodra ik mij realiseerde dat ik rechtstreeks in zijn ogen keek. Maar ik was verbaasd. Ik was recht in de armen van een Bahro gerend. Een gevalletje onmogelijke, pure mazzel.

Hoe dan ook, hij bleef doorgaan met rondom schakelen, zo chaos veroorzakend. Het was grappig, om het minste te zeggen. Ondanks dat, liet de Bahro ons als het ware als ratten in een doolhof hollen. Hij speelde met ons. Waarschijnlijk was het nog maar een kind, die alleen maar speelde met wie dan ook die hij kon vinden.

(Baby Bahro. Foto beschikbaar gesteld door wkwalker).

Toen we ons hadden hergegroepeerd, slaagde we er in om min of meer een cirkel te vormen. Zodra iedereen ging zitten, raakte hij wellicht verveeld, want kort daarna ging hij weg.

(Bahro in Kirel. Foto beschikbaar gesteld door meadow).

Hoe grappig dit ook was, er was meer aan de hand.

Sharper had aangekondigd dat hij terug zou gaan naar Noloben. Marie kwam opnieuw naar Kirel. Zelfs een nieuwe Relto pagina werd er gevonden. Maar er was werkelijk niets dat kon tippen aan de sensatie van het ontmoeten van een Bahro.

In ieder geval werd de dag afgesloten door de juni vonk die uit ons bestaan werd gewist. Hij kon nergens meer worden gevonden. Toentertijd verscheen er iedere maand één vonk, dit in tegenstelling tot heden ten dage. Ze zijn er nu allemaal tegelijk, op één na. *

*: Opmerking van de vertaler: de juni vonk kwam in februari 2012 opnieuw terug, in Minkata.

De vierde dag was 2 augustus. Jalak Dador verscheen.

(Jalak Dador is verschenen. Foto’s beschikbaar gesteld door Ainia).

En in Jalak was de achtste vonk aanwezig.

In tegenstelling tot de andere tijdperken was Jalak gespeend van iedere beloning, met uitzondering van de vonk. De mensen waren in verwarring. Waar waren de puzzels? Nou, ondanks dat alles, slaagden we er toch wel in om wat vertier te vinden in Jalak.

In ieder geval verscheen Sharper die dag in het Waarnemers Heiligdom, waarbij hij het Yeesha T-shirt droeg en ook bekendmaakte dat hij niet opnieuw naar Noloben zou gaan.

De dag werd besloten door Cate, die mededeelde dat Reteltee als adviseur van de DRC’s Gilden was aangesteld. Het ging alleen maar over saaie Gilden zaken.

Op de laatste dag van de Vertrouwde Geluiden week…

Je herinnert je vast de Gedenkteken Verbeelder in de Kahlo Pub, is het niet? Welnu, één naam daarop is belangrijk. Omdat hij niet dood bleek te zijn.

Echt, ik bedoel, niemand kan méér levend zijn dan staand op de nok van een dak van een gebouw, omringd door Bahro.

Je moet weten dat in 2004 Phil ‘phend’ Henderson slachtoffer was van een instorting, waarbij er een muur op hem viel. Iedereen dacht dat hij dood was, vandaar dat zijn naam op de Gedenkteken Verbeelder te vinden was.

Maar hij was in leven.

Hij werd gered door een Bahro toen de muur instortte, en had zijn tijd met hen doorgebracht. Helaas was zijn mentale toestand verder verslechterd, vergeleken met eerder. Iedere vraag die direct aan hem werd gesteld, lokte een antwoord in raadselen uit.

(Phil Henderson keert terug, samen met de Bahro. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Toen we hem vroegen over de Bahro, zei hij: “Hier ook?” Hij vertelde ons dat ze overal waren, en vrij om te doen wat ze wilden. En de hemel in sommige Tijdperken, zelfs in Releeshan, de nieuwe thuiswereld van de D’ni, werd verduisterd door hun vleugels.

En toen kwam Sharper ten tonele. “Phil, het is waar! Je leeft?”

Nu was het Sharper die zich liet gaan. Eerst verontschuldigde hij zich omdat hij Phil’s Reltoboek had afgepakt, toen vroeg hij alles over de Bahro en waarom eentje Wheely had vermoord.

“Dit is pas het begin”, zei Phil. Een oorlog was gestart toen de Bahro waren bevrijd en die liep nu uit de hand.

“Daar was ik al bang voor”, zo verwoordde Sharper het het best namens ons allemaal. Hij gaf toen aan dat een Bahro voor zijn geweer was gesprongen.

Phil reageerde: “Hij heeft ons allemaal beschermd tegen jou, die een vergissing maakte.”

De partij waarmee Sharper bijna in oorlog was geraakt, had het slechte gekozen. En Sharper bekende dat de reden waarom hij niet naar Noloben ging, was dat hij bezorgd was dat de Bahro naar hier zouden komen, naar D’ni.

(Sharper biedt zijn excuus aan Phil aan. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Phil gaf enkele waarschuwingen betreffende voorbereidingen en een zeer, zéér cryptische boodschap: ”Hij komt. HIJ zal terugkomen.”

Wie was ‘Hij’? Zouden we dit kunnen bewerkstelligen door het verplaatsen van de Reis zuiltjes? En zouden de Bahro ons allemaal doden?

Deze drie vragen spookten door de hoofden van een ieder, maar de eerste vraag méér dan een van de andere.

Hoogstwaarschijnlijk herinner je je een droom van Yeesha. Ze stipte aan: “Ze komen,” en “Hij komt.”

Dat had ons verontrust.

Die ‘zij’ waren zonder twijfel de Bahro, maar wie was die ‘Hij’?

Het zou nog een tijdje duren alvorens we dat te weten kwamen.

Dit was een waarschuwing, een bizar en vreemd sluitstuk. Een immense storm stond op het punt om op te steken. Dood en verwoesting zouden komen via de handen van de duistere, verdraaide kant van de Bahro.

Wie was ‘Hij’? De Grote Koning die was verzegeld in zijn tombe? Was dat de ‘enige’ die Phil had genoemd voor zijn ‘dood’? Of was het de vreemde D’ni man uit Noloben waar ‘Cyan Words’ Esher uit het Myst V spel op had gebaseerd?

Of… was het misschien totaal iemand anders?

Vreemd genoeg kwam het door die merkwaardige droom dat velen van ons dachten dat Yeesha zélf ook zou terugkeren. Dat bracht enige geruststelling voor sommigen onder ons, maar we konden het nooit weten totdat zij, hij en allen zouden arriveren.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s