Dutch Memories 9

Hoofdstuk 8: Exodus & Conclusie.


De laatste week wordt ‘Exodus’ (Uittocht) genoemd, naar het boek uit de Bijbel, om redenen die ik later zal uitleggen.

1 November 2007, Dag Een, 11.00 uur in de ochtend, Ae’gura.

Cate Alexander schakelde naar de stad en deed een mededeling: “Ik verlaat de DRC.”

Uiteraard kwam dit aan als een mokerslag, zoals je je wel kunt indenken, omdat Cate de bron van inkomsten was voor de DRC. Haar plotselinge vertrek betekende het verlies van de inkomsten. Niemand wist wat te doen.
(Cate Alexander maakt haar vertrek bekend. Foto beschikbaar gesteld door CrisGer).

De DRC probeerde de schijn nog op te houden met de bekendmaking dat Ahnonay later die week zou worden uitgebracht, maar zelfs zij wisten zich geen raad met de situatie.

Cate’s redenen voor haar vertrek? “Mijn investering levert geen rendement op,” of woorden van gelijke strekking.

Ironisch, natuurlijk.

Een week eerder had Cate aangestipt dat ze pas zou geloven dat er een Bahro oorlog aan de gang was, als ze hem daadwerkelijk zag. En nu ze het plan had om te vertrekken, was er geen Bahro oorlog in zicht.

Op Dag Twee kwam Ahnonay beschikbaar. Dat vervloekte Tijdperk van Gildemeester Kadish dat steeds weer ons gezonde verstand op de proef stelde, iedere keer als we haar betraden.

(Ahnonay komt beschikbaar. Foto’s beschikbaar gesteld door Ainia).

Net als in alle andere tijdperken, had de Grote Schreeuw daar enkele veranderingen veroorzaakt en het waren deze die een eerdere officiële uitgifte in de weg hadden gestaan. Welke veranderingen waren structureel en welke niet?

Marie was het enige lid van de DRC die we die dag zagen. Ze was net zo bezorgd, verward en geïrriteerd als ieder ander over het plotselinge vertrek van Cate.

Het waren de laatste dagen tijdens welke de Vorige Restauratie dunnetjes werd overgedaan, alleen deze keer ging dat veel trager. Niet zo snel en onverwacht als het eerder was gedaan. Niet snel ergens een stop uittrekken. Slechts een trage, maar gestage stroom.

Velen van ons konden zich de puzzels van Ahnonay nog voor de geest halen uit de tijd voordat de Tweede Restauratie was begonnen, voordat de Grote Schreeuw alles had gewijzigd. Degenen onder ons die deze hadden onthouden, konden zich vrij eenvoudig door de puzzels heen werken.

Plotsklaps, juist na middernacht op 3 november, vonden we de sleutel. Een cirkel met een ‘X’ daar doorheen in de onderste helft van de ‘Broodjesgrot’.

We wisten precies wat dit was. We gebruikte deze sleutel en vonden zo een nieuwe locatie.

(De sleutel in de ‘Broodjesgrot’. Foto beschikbaar gesteld door CrisGer).

K’veer, het eiland, huis en gevangenis van Atrus, de zoon van Gehn.

K’veer werd in Myst V gepresenteerd als het huis van ‘De Houder’, de gevangenis van het Tablet.
Dit Tablet was de sleutel tot de bevrijding van de Bahro. Dr. Watson was waarschijnlijk de eerste van ons allemaal die hier de juiste weg wist te bewandelen. De Houder stond precies op de locatie waar nu de plek is waar men binnen schakelt, althans als we afgaan op Myst V.

(K’veer is herontdekt. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Velen van ons namen aan dat de Bahro K’veer zouden mijden, mocht er een conflict ontstaan. En allemachtig, dat conflict kwam er!

Er waren Bahro die rondom de Poort van Kerath zwermden. We waren geschokt en in de war, zodra de verslagen binnenkwamen van Bahro die in Ae’gura verschenen en via de stad binnenstroomden.

(Bahro vliegen rondom de Poort van Kerath. Foto beschikbaar gesteld door Ainia).

Op 3 november was de Bahro Oorlog daar.

Verwoesting was hier. Ze waren hier. De voorspelling uit de droom werd nu vervuld.

Het was een nachtmerrie. Ik beef nog steeds als ik denk aan wat er te zien was en te horen.

De Bahro waren overal en dan bedoel ik ook overal. Niet alleen maar in het centrale deel van de stad. Ze waren ook in onze privé Buurten.

Een beangstige gedachte, niet waar? Bahro, schepsels die konden schakelen zoals ze wilden, die zomaar opeens overal verschenen?

Dat was echter niet het volledige effect van dit alles. De Bahro waren namelijk niet allemaal van één partij. Ze waren van beide groepen, dit uitbuitend, vechtend, moordend en schreeuwend.

Het was chaos.

En, alsof het al niet lang weid en verspreid bevestigd was, zagen een paar ons een figuur op de top van de Poort staan, precies onder het licht. Maak ervan wat je wilt, maar daarboven was iets, dat bewoog.

Destijds was ik er niet zeker van wat ik ervan moest maken, maar de chaos en wanorde daaromheen in aanmerking nemend, denk ik dat er een veilige gok was te maken over wie die figuur was.

Overduidelijk de bron van dit conflict.

Je hebt de geruchten, de vertellingen en de verschrikkingen gehoord die Esher in Myst V wellicht had uitgehaald. Hij droeg zelfs een Bahro huid over zijn schouder, een doek waardoor hij in staat was om te schakelen.

Wat dit betreft, had Myst V het niet bij het verkeerde eind.

Esher, die waanzinnige, slechte man van Noloben, heeft écht bestaan. En de Bahro van wie hij dat stuk huid had afgesneden, was gek geworden, met een verwarde geest, zonder enige hoop ooit zijn normale verstand weer terug te krijgen.

Hij had anderen verzameld die net zo dachten als hij, en had zo deze andere partij gevormd, deze Verwarde Fractie.

(De Bahro leider van de Verwarde Fractie op de top van de Poort van Kerath. Foto beschikbaar gesteld door Tweek en Ainia).

Het was niet nodig om wat er daarna gebeurde met ons mee te nemen.

Phil Henderson verscheen in een Beginners Buurt (al sinds lang onbewoond) en hij bevestigde: “Ze komen er aan.” Nee, “Ze zijn er.”

Zo, dus dit was Yeesha’s droom, is het niet? De ene die ons hier allemaal riep?

De DRC was, net als wij, zoveel als de onderliggende partij en Kodama gebruikte dit als een uitvlucht om te vertrekken. Hij ging naar de oppervlakte, om daar heimelijk meer fondsen voor de Grot te vinden.

Dag Vier van de Exodus. De Bahro zwermden nog steeds vechtend in het rond.

Om te proberen de normale gang van zaken in stand te houden, maakte de DRC de winnaars van de ‘Grote Nul Glas In Lood’ competitie bekend. Deze drie opvallende ontwerpen verschijnen nu boven het Grote Nul Boek in de Buurten.

(De winnaars van de ‘Grote Nul Glas In Lood’ competitie. Foto’s beschikbaar gesteld door het ‘D’ni Restoration Archive’).

Hoewel, een normale gang van zaken was een illusie.

Ae’gura was tot een massief gekkenhuis verworden. Bahro doken, als wilde ze de stad bombarderen en beslopen de straten. Van rondzweren, gingen ze over tot willekeurige aanvallen.

Nog nooit eerder had ik zover onderzoekers hun Reisshirts zien dragen. We droegen allemaal die stukken jute doek, hoewel ze jeukten. We lieten onze steun jegens de Bahro zien, voor Yeesha en voor de goeden.

We droegen onze shirts voor Yeesha, voor waar ze voor stond en wat ze representeerde, allemaal in de hoop dat zij het zou zien en iets zou doen.

En ze deed iets.

Dag Vijf, op 5 november.

Er verscheen een Bahro aan de buitenkant van het raam in K’veer. Precies op de richel, hoewel daar niets was dat houvast bood, tenminste, niet iets wat wij konden zien. Maar hij was daar en gluurde naar binnen.

We werden in de gaten gehouden.

De Bahro begon te teleporteren. Hij werd daarna in de gevangeniskamer van Atrus gezien. Daar riep hij de boekenstandaard op in het midden van die kamer en plaatste, stevig, het Myst Schakelboek daarop.

Er verschenen nog twee andere Bahro en toen, tussen hen in, maakte een vrouw met rood haar en blauwe ogen haar opwachting. De tattoo over haar oog maakte het duidelijk wie zij was en de kleren die ze droeg, waren hetzelfde als van het hologram dat we allemaal in de Spleet hadden gezien.

Het was Yeesha.

(Yeesha spreekt in K’veer. Foto beschikbaar gesteld door janaba1).

Ik geef al het relevante weer van wat ze zei, en stip de rest aan.

“Vernietiging heeft ons bijna bereikt.”

“Ze zijn hier.”

“Vechtend in een oorlog.”

De Bahro waren bevrijd door het Tablet, en de meesten van hen hadden gekozen voor het goede, samen met ons, met Yeesha en met de D’ni. En ze waren aan het vechten voor ons. Alles opofferend wat ze hadden, voor ons. Voor onze “vrede” en voor onze “welstand”.

Er was een groepering die niet onze kant had gekozen, samen met de D’ni of met de “goeden”. Ze hadden het slechte gekozen en ze koesterden zich in de kans die hen werd geboden middels hun vrijheid.

“Wraak is hun enige excuus.” Yeesha wees naar haar linker schouder en verklaarde: “Hun leider is gemakkelijk te herkennen. Hij mist een groot stuk huid” hem afgenomen in dat “martellaboratorium van Esher.”

“Vanwege dat feit,” zei ze, “Wil ik ze wegjagen. Weg van de Grot. Weg van jullie.”

Ze bezat iets dat ze wilden hebben. Sommigen namen aan dat dit het stuk huid was dat Esher uit de leider van de slechte groepering van de Bahro had gesneden. Anderen, afgaande op de vertellingen in de Werelden van de Waarnemer, namen aan dat Yeesha zwanger was geworden.

“Ik weet niet hoe lang ze zullen zoeken naar datgene wat ik draag. Het zou slechts dagen kunnen duren, maar het zouden ook maanden kunnen zijn.”

“Verwoesting zal komen. Het is al bijna hier. Ik zal het zo lang vertragen als ik kan, maar ondertussen moeten jullie een uitweg zien te vinden. Jullie moeten een thuis zien te vinden.”

Ze beloofde ergens in de toekomst terug te keren en als alles goed zou gaan, zou ze haar steun kunnen afbouwen. Maar als de zaken fout zouden lopen… je begrijpt het wel.

Onnodig om te zeggen dat ze opmerkte dat we klaar moesten zijn voor haar terugkeer. Wat er ook gebeurde, de vernielingen zouden plaatsvinden en zodra dit zou beginnen, moesten we een uitweg hebben gevonden. We MOESTEN ons thuis hebben gevonden.

Met die opmerking, vertrok ze. En vrijwel tegelijkertijd deden ook de Bahro dat, die rondom de Poort van Kerath vlogen. Ze volgden haar allemaal vanwege diverse redenen. Sommigen om haar te beschermen, anderen om te zoeken wat zij droeg.

Die nacht ontvingen we een KI mail van de DRC. Marie Sutherland en Victor Laxman waren naar de oppervlakte gegaan. Ze voegden zich bij Kodama in zijn zoektocht naar nieuwe fondsen.

De volgende dag maakte Sharper bekend dat ook hij naar de oppervlakte zou gaan. Plotseling voelden we ons in de steek gelaten.

(De DRC verlaat de Grot.* Foto beschikbaar gesteld door Clat).

*: De tekst in de afbeelding luidt: ‘De laatste groep vertrekt om 5 uur. Vanaf dat moment zijn jullie op jezelf aangewezen. Victor Laxman (vlaxman@drcsite.org) zal het contact met de oppervlakte onderhouden. Schrijf hem, als je wil. Vaarwel. Dr. K.’

Gedurende de maanden die volgden na wat ik de ‘Dag van Yeesha’ ben gaan noemen, keerde de DRC niet terug.

Via andere bronnen vernamen wij dat Cate niet de enige geldschieter was die fondsen genereerde. Game Tap, een andere belangrijke investeerder, trok ook aan de touwtjes. (Waarom een bedrijf in computerspellen überhaupt de restauratie financierde, zal ik wel nooit te weten komen…)

We hadden niet de neiging hen de schuld te geven. Maar Cate…

Hoe dan ook, we bleven allemaal nog een poosje in de Grot. Maar één voor één ondernamen we onze eigen Exodus terug naar de oppervlakte, terug naar onze banen, scholen en families. Terug naar ons eigen leven.

Maar de Grot vergaten we nooit.

In februari 2010, zo te zien zonder enige reden, begon het aantal aanwezigen in de Grot opnieuw te stijgen. Nu zijn er opnieuw veel die deze plek wederom als hun thuis beschouwen.

Het is vreemd dat zovelen ook nu nog de Roep hebben gehoord, terwijl de Bahro bevrijd zijn en Yeesha weg is, maar toch, daar zijn we.

Dit is geen Restauratie, maar het is een Grote Uru. De Derde Grote Uru.

We hebben je dit verhaal verteld, omdat we willen dat je de huidige toestand begrijpt.

Yeesha is verdwenen, maar niet voor altijd. De Bahro zijn verdwenen, maar niet voor altijd. De verwoesting is niet gestopt, maar vertraagd.

Ik heb al eerder verteld dat iedere Bahro die je hier nu tegenkomt, je wellicht goed is gezind, en nu weet je waarom.

Op zekere dag zullen de vijandige Bahro terugkeren. Dr. Watson vertelde ons wat we moeten doen als dat gebeurt. Herinner je je dat nog? Vind een weg. Maak een thuis.

Hij vertelde ons ook dat het nodig was een methode te vinden om de vijandige Bahro af te stoppen. Hij vertelde eveneens dat we iets moeten zien te vinden om hun oorlog te beëindigen.

Daarom is het zo belangrijk dat we doorgaan met Schrijven en nieuwe Tijdperken onderzoeken. En daarom moeten we werk verzetten in de Gilden om ons voor te bereiden op de terugkeer van de Bahro.

Jouw komst hier is niet zonder doel. Een Grote Uru vindt niet zomaar plaats. Er is altijd een reden. Wij zijn diegenen die zich moeten voorbereiden. Dus vind een weg. Maak een thuis.

Dit is ons erfgoed.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s